Proponowane przez Wielką Brytanię przepisy podatkowe dotyczące DeFi uniemożliwiłyby niektórym transferom związanym z pożyczkami i pulami płynności wywoływanie zysków kapitałowych, zanim inwestorzy dokonaliby ekonomicznego zbycia. Ulga jest węższa niż ogólne zwolnienie podatkowe: warunki kwalifikowalności, ilości tokenów, dochód z nagród oraz traktowanie istniejących pozycji nadal decydowałyby o tym, kiedy pojawi się zobowiązanie podatkowe.
Podsumowanie
- Wielka Brytania proponuje odroczenie zysków kapitałowych dla kwalifikujących się uzgodnień dotyczących pożyczek kryptowalutowych, pożyczania i automatycznego tworzenia rynku, z przepisami mającymi zastosowanie od 6 kwietnia 2027 r.
- HMRC szacuje, że około 700 000 osób fizycznych uczestniczy w transakcjach pożyczkowych i transakcjach w pulach płynności objętych proponowanymi ramami.
- Kwalifikujące się transfery podlegałyby traktowaniu „bez zysku, bez straty”, zachowując odroczone zyski, a nie automatycznie eliminując pierwotny koszt nabycia inwestora.
- Kwalifikowalność pożyczek obejmuje rzeczywiste uzgodnienie handlowe oraz test dotyczący istotnego ryzyka nieodzyskania odpowiedniego uprawnienia do tokenów.
- Dochód z nagród, zabezpieczenie, które nie zostanie zwrócone, oraz某些 pozycje przejściowe nadal mogą powodować skutki podatkowe zgodnie z projektem.
Brytyjski inwestor może umieścić tokeny o wzroście wartości w uzgodnieniu DeFi bez otrzymywania funtów, kupowania czegoś lub zamiaru porzucenia inwestycji. Zgodnie z obecną interpretacją HMRC transfer może jednak skutkować obliczeniem zysku kapitałowego, jeśli zmieni się właściciel beneficjalny.
Rząd chce zmienić ten wynik dla kwalifikujących się pożyczek i pul płynności. Jego opublikowana propozycja podatkowa, po raz pierwszy wydana w lipcu i zaktualizowana 28 października, zbliżyłaby traktowanie podatkowe do ekonomicznego wyniku uzgodnienia.
Planowana data rozpoczęcia to 6 kwietnia 2027 r., z zastrzeżeniem, że przepisy staną się prawem. Inwestorzy dokonujący transakcji przed tym terminem nadal muszą stosować się do istniejących przepisów, a nie traktować proponowanej reformy jako pozwolenia na zignorowanie wcześniejszego zbycia.
Ulga miałaby rozwiązać długotrwałą skargę dotyczącą opodatkowania DeFi, ale projekt wyznacza granice, które aktywa, transakcje i uczestnicy się kwalifikują. Te warunki wyjaśniają, dlaczego propozycja może uprościć prostą pożyczkę, pozostawiając bardziej skomplikowaną strategię z kilkoma odrębnymi zdarzeniami podatkowymi.
Transfer może wygenerować zysk, zanim pojawią się jakiekolwiek środki pieniężne
Obecne wytyczne HMRC dotyczące pożyczek pytają, czy pożyczkodawca lub dostawca płynności przenosi właściciela beneficjalnego tokenów. Odpowiedź zależy od umowy i rzeczywistych praw utworzonych przez uzgodnienie.
Jeśli odbiorca może swobodnie rozporządzać tokenami, HMRC traktuje to jako silny wskaźnik, że właściciel beneficjalny został przeniesiony. Ograniczenie uniemożliwiające odbiorcy rozporządzanie nimi wskazuje na przeciwny kierunek.
Wynikiem może być zbycie w momencie rozpoczęcia uzgodnienia. Inwestor, który oczekuje późniejszego zwrotu tokenów, może zatem musieć wycenić otrzymane prawa i obliczyć zysk, zanim otrzyma pieniądze na zapłatę zobowiązania podatkowego.
Prosty przykład ilustracyjny pokazuje tę niezgodność. Ktoś kupuje tokeny za 5000 funtów, a później umieszcza je w uzgodnieniu, gdy są warte 12 000 funtów, w transakcji, która kwalifikuje się jako zbycie zgodnie z obecnymi przepisami.
Pomijając opłaty i inne korekty, różnica wynosi 7000 funtów, mimo że inwestor nie otrzymał gotówki. Ostateczny podatek zależy od ulg, strat, stawek i rzeczywistego traktowania prawnego, a nie tylko od tego ilustracyjnego zysku.
Jeśli tokeny następnie spadną na wartości, wcześniejsze zdarzenie podatkowe nie znika automatycznie. Późniejsza strata musi zostać rozpoznana i rozliczona zgodnie z obowiązującymi przepisami, potencjalnie w innym roku podatkowym.
Zwrot tokenów może spowodować kolejne obliczenie, ponieważ pożyczkodawca wymienił prawa wynikające z porozumienia na otrzymane aktywa. Dotychczasowe wytyczne HMRC dotyczące zaspokojenia pożyczki wyjaśniają, w jaki sposób to traktowanie zależy od pierwotnej transakcji.
Reforma w konsekwencji odnosi się zarówno do kwestii czasowych, jak i dokumentacji. Ekonomiczna ekspozycja inwestora może trwać przez pożyczkę, podczas gdy system podatkowy identyfikuje zbycie i nowo nabyte prawo.
Przenoszenie tokenów między portfelami należącymi do tej samej osoby to inny przypadek, ponieważ beneficjalne prawo własności może pozostać niezmienione. Traktowanie każdego transferu w łańcuchu bloków jako podlegającego opodatkowaniu zbycia zniekształciłoby nawet obecne ramy.
Pytanie dotyczące DeFi dotyczy tego, czego inwestor zrzeka się i co otrzymuje w ramach porozumienia. Ruchy w portfelach dostarczają dowodów zdarzeń, podczas gdy rządzące prawa określają ich charakter prawny.
Sam eksplorator transakcji nie może ustalić tych praw. Warunki opisujące kontrolę, wykup, spłatę oraz możliwość wykorzystania zdeponowanych tokenów pozostają istotne przy decydowaniu, w jaki sposób należy zgłosić transfer.
Reforma rozwiązuje stary problem poprzez trzy zdefiniowane porozumienia
Konsultacje brytyjskie z 2022 r. dotyczące DeFi pytały, czy opodatkowanie mogłoby lepiej podążać za ekonomiką pożyczania i działalności związanej ze stakingiem. Obecny projekt następuje po latach dyskusji na temat obciążeń podatkowych powstałych w wyniku wejścia w porozumienia i wyjścia z nich.
Posunięcie to następuje po innych wąsko ukierunkowanych zmianach w brytyjskim opodatkowaniu kryptowalut. Zwolnienie dla zarządzających inwestycjami z 2023 r. dotyczyło inwestorów zagranicznych korzystających z brytyjskich zarządzających inwestycjami, co jest odrębną kwestią od zysków rezydenta z działalności DeFi.
HMRC po ćwiczeniu zbierania dowodów z 2022 r. przeprowadziło konsultacje trwające od 27 kwietnia do 22 czerwca 2023 r. Opublikowało odpowiedź w ramach Budżetu 2025, kontynuowało dyskusje nad projektem z zainteresowanymi stronami i opublikowało obecny środek 13 lipca 2026 r.
Departament twierdzi, że zyski i straty powinny być generalnie rozpoznawane „tylko wtedy, gdy uczestnik dokonuje ekonomicznego zbycia kryptoaktywów”. Jego projekt przekłada tę politykę na odrębne zasady dotyczące praw, które inwestorzy nabywają, oraz aktywów, które ostatecznie otrzymują.
Propozycja jest obecnie zorganizowana wokół trzech kategorii: pożyczania pojedynczego kryptoaktywa, pożyczania pojedynczego kryptoaktywa oraz automatycznego tworzenia rynku. Ustawowe definicje określają, które prawa i transakcje otrzymują ulgę, nadając warunkom produktu decydującą rolę w stosowaniu ram.
Opublikowany projekt ustawodawstwa wprowadziłby nowe ramy do ustawy o opodatkowaniu zysków kapitałowych z 1992 r. Ma zastosowanie do osób innych niż spółki, przy czym nota wpływu HMRC wskazuje osoby fizyczne i powierników jako dotkniętych uczestników.
Spółki mają własne pytania podatkowe i nie mogą po prostu importować każdej zasady napisanej dla indywidualnego inwestora. Tożsamość uczestnika ma zatem znaczenie, zanim samo porozumienie zostanie zbadane.
Ustawodawstwo definiuje kwalifikujące się kryptoaktywa. Papiery wartościowe i tokenizowane roszczenia do innych aktywów są generalnie wyłączone, z zastrzeżeniem określonych wyjątków, więc zapisanie inwestycji w łańcuchu bloków nie automatycznie włącza jej do ulgi.
Prawa związane z kwalifikującymi się kryptoaktywami, określone zwroty i określone prawa do wykupu waluty otrzymują bardziej szczegółowe traktowanie. Te wyjątki czynią definicję bardziej precyzyjną niż podział między wszystkim, co nazywa się tokenem, a wszystkim poza kryptowalutami.
Proponowanym wynikiem dla kwalifikujących się transferów wejściowych i wyjściowych jest generalnie traktowanie bez zysku i bez straty. Transakcja może nadal mieć znaczenie dla dokumentacji i podstawy kosztowej, nawet jeśli nie krystalizuje zysku kapitałowego w tym momencie.
Rozważmy inwestora, którego pierwotne tokeny kosztowały 5 000 funtów, zanim wzrosły do 12 000 funtów. Jeśli wejście do kwalifikującego się porozumienia otrzyma proponowane traktowanie, wzrost o 7 000 funtów nie zniknąłby po prostu ani nie stałby się dodatkowym kosztem nabycia w wysokości 7 000 funtów wolnym od podatku.
Jeśli ten sam kapitał później wyłoni się z w pełni kwalifikującego się zwrotu i zostanie sprzedany za 14 000 funtów, to kontynuowana historia kosztów jest tym, co zachowuje wcześniejszy wzrost wartości dla ostatecznego obliczenia. Pomijając opłaty i inne korekty, różnica w stosunku do pierwotnego kosztu 5 000 funtów wynosi 9 000 funtów.
Uproszczony przykład zakłada, że kapitał jest zwracany w odpowiedniej ilości i że każdy krok spełnia warunki ustawowe. Dodatkowe nagrody, częściowa wypłata lub otrzymanie innego składnika aktywów mogą wymagać dalszego podziału obliczeń.
Praktyczną korzyścią jest to, że inwestor może dokonać ostatecznej sprzedaży, zanim odroczony zysk kapitałowy wejdzie do odpowiedniego obliczenia. Reforma zmienia moment tego rozpoznania, nie obiecując, że wartość zgromadzona przed pożyczką nigdy nie zostanie opodatkowana.
Zastosowanie tego podejścia zachowuje historyczny zysk dla późniejszego zdarzenia. Token, którego wartość wzrosła przed wejściem do kwalifikującego się uzgodnienia, nie otrzymuje ogólnego zwolnienia z podatku i resetu do swojej wartości rynkowej wyłącznie dlatego, że wejście jest objęte ulgą.
HMRC szacuje, że około 700 000 osób uczestniczy w transakcjach pożyczkowych i transakcjach z pulą płynności, których to dotyczy. Liczba ta opisuje populację, na którą według oczekiwań HMRC wpłyną ramy, przy czym indywidualna kwalifikowalność jest określana przez proponowane warunki ustawowe.
Przegląd podatkowy Budżetu umieszcza ten środek w ustawie finansowej na lata 2026-27, z zamierzonym rozpoczęciem w kwietniu. Dokument polityki i projekty klauzul określają plan rządu; uchwalony tekst i przepisy o wejściu w życie określą ostateczną sytuację prawną.
To rozróżnienie ma znaczenie dla każdego, kto decyduje, jak rozliczyć bieżący rok podatkowy. Proponowana poprawa przyszłych transakcji nie anuluje wstecznie zobowiązania na mocy obowiązującego prawa, chyba że ostateczne ustawodawstwo wyraźnie przewiduje taki wynik.
Ulga pożyczkowa zależy od tego, co obiecuje uzgodnienie
Kwalifikujące się uzgodnienie pożyczki jednego składnika aktywów musi obejmować tokeny określonego rodzaju oraz uprawnienie do odzyskania odpowiedniej liczby tokenów tego rodzaju wraz ze zwrotem. Projekt wymaga, aby uzgodnienie, rozpatrywane jako całość, było ekonomicznie równoważne pożyczce i rzeczywiście komercyjne.
Zawiera warunek dotyczący ryzyka odzyskania. Biorąc pod uwagę wszystkie jego cechy, nie może istnieć znaczące ryzyko, że uczestnik nie będzie mógł zrealizować odpowiedniego uprawnienia do tokenów kapitałowych.
Warunek dotyczący ryzyka odzyskania może mieć decydujące znaczenie dla niektórych produktów. Wysoka reklamowana stopa zwrotu nie może potwierdzić kwalifikowalności, jeśli leżące u podstaw prawa i ryzyko spłaty nie spełniają testu ustawowego.
Projekt wymaga albo niepowiązanych stron, albo wystarczająco szerokiej dostępności. Te warunki ograniczają zakres konstruowania prywatnego uzgodnienia, którego główną atrakcją jest jego traktowanie podatkowe.
Uczestnik nie może rozstrzygnąć tych kwestii wyłącznie poprzez zaobserwowanie, że protokół ma znaczne depozyty. Płynność, uprawnienie umowne, możliwość wypłaty oraz ryzyka wbudowane w uzgodnienie odnoszą się do tego, co uczestnik faktycznie posiada.
Rząd będzie potrzebował wytycznych, które uczynią te granice użytecznymi w praktyce. W szczególności podatnicy i doradcy muszą wiedzieć, jak warunek dotyczący ryzyka odzyskania ma zastosowanie do ryzyka smart-kontraktów, ekspozycji na kontrahenta i ograniczeń w umarzaniu.
Projekt nie jest oficjalną listą zatwierdzonych protokołów. Wymienienie popularnej platformy byłoby zatem niewystarczającym dowodem, że każda pozycja otwarta na niej się kwalifikuje.
Różne produkty na tej samej platformie mogą tworzyć różne prawa. Proste roszczenie o pierwotną ilość tokenów może różnić się od produktu lewarowanego, strukturyzowanego lub warunkowego, nawet jeśli oba pojawiają się w tej samej zakładce pożyczkowej.
Mechanizm braku zysku i braku straty przenosi następnie koszt nabycia do odpowiedniego udziału w ramach uzgodnienia. Gdy pierwotna ilość jest zwracana na kwalifikujących się warunkach, ustawodawstwo przewiduje odpowiednie traktowanie, zamiast narzucać rutynowy reset do wartości rynkowej.
Zwrot większej kwoty wprowadza odrębne pytanie dotyczące nadwyżki. Kapitał i zwrot są ekonomicznie różne, a oparte na ilości przepisy projektu nie łączą ich po prostu w jedną nieopodatkowaną wypłatę.
Dla inwestora kwalifikowalność zaczyna się zatem od obietnicy związanej z pozycją. Etykieta na stronie internetowej jest mniej ważna niż zaangażowane aktywa, uprawnienie do spłaty i warunki regulujące dostęp do niego.
Pożyczkobiorcy zyskują jasność, podczas gdy zabezpieczenie nadal może zostać zbyte
Przepisy dotyczące pożyczania dotyczą innego niezręcznego porównania: otrzymanie tokenów tworzy saldo aktywów, ale zobowiązanie do zwrotu tokenów tego samego rodzaju. Zmiana ceny rynkowej może w przeciwnym razie skomplikować traktowanie podatkowe zysków kapitałowych obu części.
W przypadku kwalifikującego się pożyczania odpowiednich aktywów nieobjętych zwolnieniem, projekt traktuje pożyczone tokeny jako nabyte po ich wartości rynkowej w momencie przeniesienia. Spłata odpowiednich tokenów wykorzystuje tę wartość nabycia do obliczenia zbycia, z zastrzeżeniem szczegółowych przepisów.
Podejście to wiąże spłatę z wartością ustaloną w momencie rozpoczęcia pożyczki, nadając obu częściom zobowiązania spójny punkt odniesienia. Nie usuwa to konsekwencji tego, co pożyczkobiorca robi z aktywami w międzyczasie.
Pożyczkobiorca, który sprzedaje tokeny, wymienia je na inne aktywo lub wykorzystuje je do zakupu czegoś, nadal przeprowadza odrębną transakcję. Proponowanego traktowania pożyczki nie należy mylić ze zwolnieniem dla każdej strategii finansowanej pożyczonymi kryptowalutami.
Zabezpieczenie ma własną regułę. Zbycia i nabycia związane z udzieleniem zabezpieczenia w ramach kwalifikującego się porozumienia zasadniczo byłyby pomijane dla celów podatku od zysków kapitałowych.
Ochrona ma wyraźny limit: gdy staje się oczywiste, że część lub całość tego zabezpieczenia nie zostanie zwrócona, pożyczkobiorca jest traktowany jako zbywający je po wartości rynkowej w tym czasie. Zlikwidowana pozycja może w konsekwencji wywołać zdarzenie podatkowe bez dobrowolnej instrukcji sprzedaży ze strony inwestora.
Pożyczkobiorca stojący w obliczu likwidacji może mieć niewiele wolnej płynności na pokrycie zobowiązania podatkowego. Ulga przy wejściu nie może zagwarantować braku późniejszego rachunku, gdy zabezpieczenie zostanie utracone lub trwale przeniesione.
Reguła pokazuje, dlaczego nagłówkowe sformułowanie „dopóki inwestorzy faktycznie nie zbywają” wymaga odczytania ekonomicznego. Zbycie może nastąpić w wyniku działania porozumienia, a nie tylko wtedy, gdy dana osoba naciśnie przycisk sprzedaży.
Dotychczasowe wytyczne HMRC dotyczące zabezpieczeń już odróżniają udzielenie i zwrot zabezpieczenia od sytuacji, w których zmienia się własność lub ostateczny wynik. Nowe ramy dostarczają szczegółowych reguł dla kwalifikującego się pożyczania, zamiast czynić zabezpieczenie nieistotnym dla podatków.
Kompletny zapis transakcji zachowywałby zatem datę i wartość wszelkiego przepadku lub likwidacji, jak również pierwotnej pożyczki. Rejestrowanie wyłącznie pożyczki i spłaty pomijałoby zdarzenie, które proponowane ustawodawstwo wyraźnie uwzględnia.
Kwalifikujące się stablecoiny wprowadzają dalsze wyjątki, ponieważ są objęte odrębnym planowanym reżimem podatkowym. Sama projektowana reguła pożyczania wyłącza kwalifikujące się stablecoiny z mechanizmu nabycia po wartości rynkowej i spłaty opisanego dla innych kwalifikujących się aktywów.
Pule płynności czynią ilości tokenów kluczowymi dla obliczeń
Zautomatyzowane tworzenie rynku jest bardziej skomplikowane niż prosta pożyczka tego samego tokena, ponieważ pula zawiera co najmniej dwa rodzaje kryptoaktywów. Handel może zmienić ilości wspierające pozycję uczestnika, zanim ta osoba dokona wypłaty.
Projekt definiuje porozumienia, w których inteligentny kontrakt ułatwia handel, a uczestnicy uzyskują udziały związane z wniesionymi tokenami. Wymaga wystarczająco szerokiej dostępności, aby niezależni uczestnicy mogli nabywać udziały i handlować za pośrednictwem puli.
Wejście w kwalifikujące się porozumienie z podlegającymi opodatkowaniu kwalifikującymi się aktywami zasadniczo otrzymywałoby traktowanie bez zysku i bez straty. Nabyty udział niesie ze sobą odpowiedni koszt, zamiast zaczynać od nieograniczonej nowej podstawy wartości rynkowej.
Traktowanie przy wyjściu bada następnie rodzaj i ilość otrzymanych aktywów. Przepisy odróżniają kwalifikujący się udział odpowiadający odpowiednim ilościom tokenów od pozostałego wynagrodzenia, które może wygenerować odrębny wynik.
Inwestor wpłacający jeden rodzaj tokena i otrzymujący później inny rodzaj nie może zakładać, że każde aktywo wychodzące z puli jest po prostu pierwotnym kapitałem wracającym do domu. Projekt podąża za określonymi uprawnieniami i ilościami tokenów, czyniąc te zapisy niezbędnymi, nawet gdy interfejs wyświetla jedynie ogólne saldo w dolarach.
Zmieniona mieszanka tokenów jest normalną cechą zapewniania płynności. Dlatego skrótowa obietnica, że wszystkie wypłaty staną się wolne od podatku, wykraczałaby poza ustawodawstwo.
Częściowe wypłaty wymagają dalszych zapisów, ponieważ odpowiednia liczba jest korygowana o poprzednie zbycia części udziału. Pozycji, która była wielokrotnie otwierana i zamykana, nie zawsze można odtworzyć na podstawie jej najnowszego salda.
Rozróżnienie między tokenami puli płynności a leżącym u ich podstaw interesem ekonomicznym ma znaczenie. Różne protokoły mogą przedstawiać pozycję w różnych formach technicznych, jednocześnie tworząc prawa, które należy sprawdzić względem definicji ustawowej.
W przypadku pozycji reprezentowanej przez NFT, prawa zawarte w tokenie wymagają zbadania przed podjęciem decyzji, czy leżąca u podstaw struktura kwalifikuje się do ulgi. Punktem wyjścia pozostaje definicja struktury i charakter jej aktywów.
Projekt zapewnia ramy, ale praktyczne wytyczne i oprogramowanie będą musiały przełożyć te przepisy na powtarzalne obliczenia. Inwestorzy nie powinni musieć wnioskować o kwalifikowalności wyłącznie na podstawie słów „pula płynności” na stronie produktu.
Oprogramowanie nie może też rozwiązać kwestii prawnej poprzez przypisanie tej samej etykiety podatkowej do każdej transakcji depozytowej. Potrzebuje wystarczających informacji o produkcie, uprawnieniach, ilościach i późniejszych wypłatach, aby zastosować właściwe traktowanie.
Proponowane uproszczenie jest zatem najbardziej przekonujące tam, gdzie eliminuje sztuczny zysk na kontynuowanej pozycji. Obciążenie związane z prowadzeniem dokumentacji pozostaje wszędzie tam, gdzie zmienia się pozycja ekonomiczna, narastają dodatkowe zwroty lub część pierwotnego uprawnienia zostaje zrzeczona.
Nagrody i stablecoiny podlegają odrębnym zasadom podatkowym
Odroczenie zysków kapitałowych od kapitału głównego różni się od zwolnienia dochodu. Wytyczne HMRC dotyczące otrzymywania tokenów stanowią, że wpływy niehandlowe z działań takich jak staking i pożyczanie mogą stanowić dochód podlegający opodatkowaniu, a późniejsze zyski są rozpatrywane odrębnie.
Reforma DeFi nie przewiduje ogólnego zniesienia tego traktowania dochodu. Kwalifikująca się pożyczka może zachować traktowanie pierwotnego kapitału głównego, podczas gdy zwrot nadal wymaga wyceny i raportowania.
Inwestor otrzymujący dodatkowe tokeny musi zatem odróżnić kwotę zwróconą od kwoty zarobionej. Analiza podatkowa podąża za charakterem każdego wpływu, nawet jeśli platforma uznaje kapitał główny i nagrody w jednej transakcji wypłaty.
Zachowanie wyceny dochodu zapobiega niedbałemu liczeniu tej samej wartości przy późniejszym zbyciu. Wytyczne HMRC wyjaśniają, że obliczenia zysków kapitałowych uwzględniają wartość już poddaną opodatkowaniu dochodowemu, a późniejszy wzrost wartości jest rozpatrywany odrębnie.
Nagroda w tokenach o wartości 200 GBP w momencie otrzymania i 260 GBP przy późniejszej sprzedaży ilustruje dwa pomiary. Z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów, późniejszy zysk kapitałowy dotyczy wzrostu o 60 GBP, a nie traktowania całych 260 GBP jako nowo powstałego zysku.
Przykład pomija opłaty, korekty puli i inne komplikacje. Jego celem jest pokazanie, dlaczego wycena wpływu pozostaje istotna, nawet jeśli transfer kapitału głównego otrzymuje ulgę.
Odrębna propozycja dotycząca stablecoinów rządu traktowałaby kwalifikujące się stablecoiny bardziej jak pieniądze do celów podatkowych. W przypadku osób fizycznych i powierników proponuje zwolnienie zbyć kwalifikujących się stablecoinów z podatku od zysków kapitałowych, jednocześnie traktując某些 zwroty z pożyczek o charakterze odsetkowym jako dochód z oszczędności.
Kwalifikowalność jest również kluczowa dla tego planu. Zwolnienie nie rozciągałoby się automatycznie na każdy token promowany jako stabilny, każdy aktyw denominowany w dolarach ani każdą transakcję obejmującą stablecoin gdzieś na trasie.
Zamiana zyskującego na wartości Bitcoina lub innego aktywa podlegającego opodatkowaniu na stablecoin pozostaje odrębną kwestią od późniejszego zbycia stablecoina. Zwolnienie dla tego drugiego nie usuwa samo w sobie zysku skrystalizowanego na tym pierwszym.
Zachowanie rozdzielności obu reform pozwala uniknąć przenoszenia zasad dotyczących spółek na pozycję osoby fizycznej. Polityka dotycząca stablecoinów przyznaje spółkom odmienne podejście powiązane z ich rachunkami, z inną zamierzoną datą wejścia w życie.
Połączony efekt mógłby uprościć kilka zwykłych transakcji bez czynienia z DeFi działalności wolnej od podatku. Kapitał główny, zarobione zwroty i późniejsze zbycia nadal odgrywałyby różne role w dokumentacji inwestora.
Istniejące pozycje wymagają więcej niż zmiany kalendarza
6 kwietnia 2027 r. rozpocząłby nowy rok podatkowy w Wielkiej Brytanii, ale projekt nie usuwa po prostu historii każdej otwartej pozycji DeFi. Jego przepisy przejściowe odróżniają pożyczanie od innych transakcji i obejmują ukierunkowane zasady dla udziałów nabytych wcześniej.
Przepisy dotyczące pożyczania mają zastosowanie do struktur, w ramach których pożyczkodawca przenosi kwalifikujące się aktywa w dniu tej daty lub po niej. Inne zmiany mają zasadniczo zastosowanie do transakcji occurring od daty rozpoczęcia.
Pożyczka zaciągnięta przed kwietniem i spłacona później może zatem wymagać szczególnej uwagi. Patrzenie wyłącznie na datę spłaty mogłoby zastosować niewłaściwy zestaw przepisów do pożyczenia.
Projekt odnosi się do istniejącego odsetka od pożyczek lub zautomatyzowanego animowania rynku, który wcześniej nie był traktowany jako składnik aktywów do celów podatku od zysków kapitałowych. Traktuje ten odsetek jako składnik aktywów i zmienia sposób, w jaki uczestnik jest uznawany za posiadającego bazową nieruchomość od momentu rozpoczęcia.
Dalsza zasada domniemanego zbycia ma zastosowanie do określonych istniejących odsetków od pożyczek, które stałyby się zwolnione na mocy nowych przepisów. Traktuje ona ten odsetek jako zbyty i ponownie nabyty po wartości rynkowej bezpośrednio przed 6 kwietnia, a wynikający z tego zysk lub strata są przypisywane do 6 kwietnia.
Ukierunkowana zasada nie przyznaje każdej otwartej pozycji w puli płynności tego samego resetu do wartości rynkowej. Ustawowe warunki określają, które odsetki są objęte.
Różnica ma znaczenie, ponieważ ogólna obietnica traktowania od zera mogłaby zachęcić kogoś do odrzucenia informacji potrzebnych do obliczenia istniejącego zysku. Historyczne koszty nabycia i wcześniejsze traktowanie podatkowe pozostają istotne w okresie przejściowym.
Podatnik mógł już zgłosić zbycie przy wejściu w pozycję w ramach starych ram. Ostateczne przepisy i wytyczne muszą wyjaśnić, w jaki sposób to wcześniejsze traktowanie współdziała z późniejszymi transakcjami, zamiast zakładać, że ten sam pierwotny zysk powinien być liczony dwukrotnie.
Przeniesienie pozycji wyłącznie w celu uzyskania nowej daty transakcji samo w sobie może mieć konsekwencje w ramach obecnych przepisów. Istnienie przyszłej reformy nie dowodzi, że zamknięcie i ponowne otwarcie określonej strategii jest korzystne.
Data nabycia pozycji jest zatem częścią dowodów, obok hasha transakcji i salda tokenów. Migawka na koniec roku nie może ustalić, która wersja przepisów regulowała każdy wcześniejszy transfer.
Ostateczne ustawodawstwo rządu i przykłady będą zatem miały znaczenie obok planowanej daty rozpoczęcia. Rzetelna implementacja wymaga scenariuszy obejmujących starsze pożyczki, częściowe wypłaty, zmienione ilości tokenów i odsetki dotknięte zmianami dotyczącymi stablecoinów.
Dla doradców i dostawców oprogramowania podatkowego te przykłady są niezbędne do spójnego odtworzenia wyniku. Dla inwestorów określają one, czy można wejść w prostsze przyszłe ramy bez utraty historii potrzebnej do prawidłowego zgłoszenia przeszłości.
Rosnący dostęp HMRC do danych sprawia, że dokładna klasyfikacja staje się ważniejsza
Reforma nadchodzi w czasie, gdy HMRC gromadzi więcej informacji o aktywności kryptowalutowej. 81 172 komunikatów ostrzegawczych zgłoszonych za lata 2025/26 pokazuje skalę jego wysiłków, aby skłonić podatników do przeglądu potencjalnie niezgłoszonej działalności.
Ostrzeżenie nie jest dowodem, że odbiorca jest winien podatek. Jest powodem do uzgodnienia informacji organu z kompletnymi rejestrami podatnika i prawidłowym traktowaniem prawnym.
Zgłoszone brytyjskie zyski z kryptowalut opublikowane w tym roku również dotyczą zysków zadeklarowanych w określonym okresie sprawozdawczym. Nie należy ich odczytywać jako bieżącego miernika zysków posiadanych na każdej giełdzie i w każdym portfelu z samodzielnym przechowywaniem.
Nowe raportowanie doda kolejne źródło informacji o transakcjach. W ramach Ram Raportowania Aktywów Kryptowalutowych objęci dostawcy rozpoczęli gromadzenie danych za 2026 r., a pierwsze raporty są należne do 31 maja 2027 r.
Harmonogram raportowania jest oddzielny od propozycji DeFi z kwietnia 2027 r. i od terminu Self Assessment osoby fizycznej. Łączenie ich sprawiłoby, że złożenie danych przez dostawcę usług wyglądałoby jak data zapłaty podatku przez inwestora.
Wcześniejsza debata na temat gromadzenia danych o kryptowalutach w Wielkiej Brytanii dotyczyła ilości informacji, które dostawcy mieliby gromadzić. Więcej informacji może pomóc zidentyfikować działalność, ale nie czyni pliku transakcji giełdy gotowym obliczeniem podatku.
Obecne wytyczne HMRC dotyczące zbycia wyraźnie nakazują podatnikom zachowanie własnych rejestrów. Raporty giełdowe mogą być przydatne, mimo że wciąż nie śledzą kosztów łączonych ani aktywów posiadanych gdzie indziej.
Rozróżnienie staje się szczególnie istotne, gdy transfer otrzymuje proponowane traktowanie bez zysku i bez straty. Dostawca może zgłosić ruch, podczas gdy podatnik ma uzasadniony powód, dla którego ten ruch nie skrystalizował podlegającego opodatkowaniu zysku.
Rejestr powinien zachować transakcję i wyjaśnić, dlaczego zastosowano ulgę, umożliwiając uzgodnienie jej traktowania z informacjami dostarczonymi przez dostawcę. Późniejsze wypłaty i sprzedaże mogą opierać się na jej historii kosztów i ilości.
Reforma może zmniejszyć liczbę przypadków, w których kontynuowana pozycja DeFi generuje obowiązek podatkowy z tytułu zysków kapitałowych. Projekt nadal wymaga od inwestora wiedzy, co weszło w skład uzgodnienia, jakie uprawnienie zostało nabyte i co zostało z powrotem wypłacone.
Na co zwrócić uwagę
- Ostateczne przepisy: Uchwalone definicje, data wejścia w życie oraz wszelkie zmiany do lipcowego projektu przed planowanym rozpoczęciem 6 kwietnia 2027 r.
- Wytyczne dotyczące kwalifikowalności: Przykłady HMRC stosujące warunki komercyjne, ryzyka odzyskania i dostępności do rzeczywistych produktów pożyczkowych i struktur puli płynności.
- Obliczenia przy wyjściu: Wytyczne rozróżniające zwrócony kapitał, zmienione ilości tokenów, częściowe wypłaty i wynagrodzenie wykraczające poza traktowanie bez zysku i bez straty.
- Przepisy przejściowe: Traktowanie pożyczek sprzed kwietnia i określonych istniejących udziałów, w tym ukierunkowane uznane zbycia zamiast powszechnego resetu podstawy.
- Zgodność sprawozdawczości: W jaki sposób oprogramowanie i doradcy uzgadniają zwolnione transfery z danymi dostawców należnymi na mocy CARF, zachowując jednocześnie identyfikowalność dochodów i późniejszych zbyć.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Wielka Brytania już zniosła podatek od depozytów DeFi?
Omawiany tutaj środek to propozycja mająca zastosowanie od 6 kwietnia 2027 r., z zastrzeżeniem przepisów. Bieżące transakcje nadal wymagają analizy na podstawie obowiązującego prawa i wytycznych HMRC. Propozycja obejmuje określone ustalenia, a nie każdy depozyt w produkcie DeFi.
Co oznacza traktowanie bez zysku i bez straty?
Kwalifikujący się transfer nie krystalizuje zysku ani straty kapitałowej na tym etapie. Jego koszt nabycia jest przenoszony przez odpowiedni mechanizm ustawowy zamiast otrzymywania ogólnego resetu wolnego od podatku. Późniejsze zbycie ekonomiczne może zatem uwzględnić odroczony zysk w obliczeniu.
Kogo obejmowałyby nowe ramy?
HMRC wskazuje osoby fizyczne i powierników zawierających kwalifikujące się pożyczki kryptowalutowe i ustalenia puli płynności. Projekt rozróżnia pożyczanie, zaciąganie pożyczek i automatyczne tworzenie rynku, z warunkami dla każdego z nich. Spółki i wyłączone aktywa wymagają odrębnej analizy, a nie założenia, że stosuje się ta sama ulga.
Czy nagrody za pożyczanie staną się wolne od podatku?
Propozycja nie tworzy ogólnego zwolnienia dla uzyskanych zwrotów. Traktowanie jako dochód i późniejsze zyski z tokenów nagród pozostają odrębne od ulgi dla transferów kapitału. Wartość i charakter otrzymanych tokenów nadal wymagają zatem rejestrowania.
Czy likwidacja zabezpieczenia może wywołać podatek?
Projekt generalnie pomija ruchy zabezpieczeń w ramach kwalifikujących się ustaleń pożyczkowych. Wyraźnie przewiduje zbycie według wartości rynkowej, gdy stanie się oczywiste, że zabezpieczenie nie zostanie zwrócone. Zdarzenie podatkowe może zatem wystąpić bez dobrowolnej decyzji inwestora o sprzedaży.
Czy każdy stablecoin otrzyma takie samo traktowanie?
Rząd ma odrębną propozycję dla kwalifikujących się stablecoinów, w tym zwolnienie z podatku od zysków kapitałowych i zasady dla zwrotów podobnych do odsetek. Kwalifikowalność zależy od definicji ustawowej, a nie od użycia słowa stablecoin. Sprzedaż innego aktywa o wzroście wartości w celu nabycia jednego pozostaje odrębną transakcją.
Czy wszystkie istniejące pozycje są resetowane do wartości rynkowej w kwietniu?
Projekt zawiera ukierunkowane przepisy przejściowe, w tym uznane zbycie dla określonych istniejących udziałów pożyczkowych stających się zwolnionymi. Nie narzuca tego identycznego wyniku każdej otwartej pozycji DeFi. Oryginalne daty, koszty nabycia i wcześniejsze traktowanie podatkowe pozostają niezbędne do ustalenia prawidłowego wyniku.
Dlaczego zachowywać dokumentację transferu, jeśli otrzymuje ulgę?
Transakcja może zachować informacje o koszcie i ilości potrzebne do późniejszej wypłaty lub zbycia. Sprawozdawczość dostawcy może zidentyfikować ruch bez wyjaśnienia jego traktowania podatkowego. To analiza edukacyjna, a nie porada inwestycyjna.






