Od „przyznania się do winy za wyrok w zawieszeniu" do „oddaj bitcoiny i idź wolno": niemiecki sąd wyznaczył cenę umorzenia sprawy w wysokości 40 000 bitcoinów

BTC
Movie2Kprzepadek bitcoinówsąd niemieckipostępowanie o pranie pieniędzytransakcja umorzeniazarządzanie aktywami
16 godzin temuŹródło: blockweeks.com
Od „przyznania się do winy za wyrok w zawieszeniu" do „oddaj bitcoiny i idź wolno": niemiecki sąd wyznaczył cenę umorzenia sprawy w wysokości 40 000 bitcoinów

Autor: Daisy, Deep Tide TechFlow

13 listopada 2026 r. przewodniczący składu orzekającego Sądu Okręgowego w Lipsku przedstawił rzadką propozycję procesową. Wystarczy, że 43-letni główny oskarżony, który niegdyś prowadził piracki serwis streamingowy „movie2k.to”, przekaże organom ścigania 40 000 bitcoinów i zapłaci 38 milionów euro jako odszkodowanie za potencjalne szkody na rzecz poszkodowanych, a postępowanie karne przeciwko niemu w sprawie zawodowego prania pieniędzy i uchylania się od opodatkowania będzie mogło zostać bezpośrednio umorzone przed Bożym Narodzeniem. Te bitcoiny według obecnych cen rynkowych są warte około 2,5 miliarda euro. Uderzyć młotkiem sędziowskim i można wyjść.

To nie wygląda na proces, a bardziej na transakcję.

Według szacunków prokuratury oskarżony, sądzony od lutego tego roku, ma w rękach jeszcze około 56 000 bitcoinów. Nawet jeśli przekaże wszystkie te 40 000, co oznacza oddanie prawie trzech czwartych pozostałych aktywów, na jego koncie i tak spokojnie zostanie około 16 000 bitcoinów. Niemiecki portal technologiczny Heise policzył, że w momencie przedstawienia propozycji te zatrzymane aktywa były warte ponad 1 miliard euro, a przy obecnym kursie wciąż są warte około 940 milionów euro. Oznacza to, że nadal może wyjść z sali sądowej jako miliarder.

Wyjątkowo ironiczne jest to, że spośród trzech głównych osób kierujących tą wielką sprawą jedna została już wcześniej zgodnie z prawem skazana przez sąd, podczas gdy główny oskarżony stojący na szczycie piramidy może wymienić część kluczy prywatnych na wolność i blisko miliard euro legalnie zatrzymanego majątku.

Od „przyznania się do winy i wyroku w zawieszeniu” do „wycofania oskarżenia i wyjścia”

Zaledwie siedem miesięcy temu atmosfera na sali sądowej była jeszcze daleka od takiej swobody.

Według starego planu ujawnionego 14 kwietnia tego roku przez niemieckie Mitteldeutscher Rundfunk (MDR) warunki postawione wówczas przez przewodniczącego składu orzekającego były znacznie surowsze: główny oskarżony musiał formalnie przyznać się do winy, przekazać dostęp do kolejnych około 57 000 bitcoinów, a mimo to mógł liczyć jedynie na wyrok w zawieszeniu od 1 do 1,5 roku. Różnica jednego słowa, a przepaść ogromna.

Między przyznaniem się do winy i wyrokiem w zawieszeniu a wycofaniem oskarżenia i brakiem kary rozciąga się głęboka prawna otchłań; pierwsze oznacza obciążenie karalnością i całkowite wyzerowanie aktywów, drugie zaś równa się wymazaniu dawnej skazy.

Obecna nowa propozycja nie tylko obniża stawkę do przekazania z 57 000 do 40 000 bitcoinów, ale także znosi twardy warunek przyznania się do winy. Nawet drugi współoskarżony siedzący na ławie oskarżonych w tej samej sprawie, oskarżony o dziesiątki przypadków prania pieniędzy i uchylania się od opodatkowania, otrzymał jasną cenę: wystarczy przekazać 600 bitcoinów plus 17 milionów euro, aby się uwolnić, a adwokatka współoskarżonego już na sali sądowej dała do zrozumienia, że można rozważyć ten wariant.

Państwo cofnęło się o duży krok, ponieważ najpierw nie wytrzymał łańcuch dowodów.

220 000 zarzutów przedawnionych, pranie pieniędzy stało się węzłem gordyjskim

„movie2k.to” zostało zamknięte już w 2013 roku, a sędzia wie lepiej niż ktokolwiek, że dalsze uparte przeciąganie sprawy w sądzie niekoniecznie przyniesie zwycięstwo. W aktach pierwotnie gęsto wymieniono około 220 000 zarzutów naruszenia praw autorskich, oskarżając ich o zarobienie milionów euro z reklam poprzez udostępnianie setek tysięcy pirackich filmów i seriali oraz o kupowanie za te pieniądze bitcoinów. Jednak z powodu zbyt długiego okresu czasu Sąd Okręgowy w Lipsku uznał, że te najważniejsze zarzuty piractwa w całości uległy przedawnieniu, a obecnie prokuratura ma w ręku jako realnie użyteczne karty jedynie uchylanie się od opodatkowania i ponad 100 zarzutów zawodowego prania pieniędzy. Linia obrony kruszy się cal po calu.

Jak ujawniły „Leipziger Volkszeitung” i „Sächsische Zeitung”, przewodniczący składu orzekającego przyznał, że udowodnienie części zarzutów przed sądem napotka ogromne trudności. Nielegalne przychody z reklam wczesnych pirackich stron i bitcoiny zarobione później na legalnych inwestycjach już dawno zmieszały się w łańcuchu, jakby wlać kilka beczek atramentu do wielkiej rzeki – nikt nie potrafi wyłowić każdej kropli czarnej wody osobno.

Jeszcze trudniejsze jest to, że prokuratura nie potrafi nawet w stu procentach odpowiedzieć, czy oskarżony nadal rzeczywiście kontroluje klucze prywatne do tych portfeli.

2,64 miliarda euro w skarbcu Saksonii

W skarbcu wymiaru sprawiedliwości Saksonii wciąż leży ogromna suma wynosząca 2,64 miliarda euro.

Po zatrzymaniu głównego oskarżonego za granicą w 2023 roku dobrowolnie współpracował on i przekazał ponad 50 400 bitcoinów. Wraz z gwałtownym wzrostem kursu bitcoina niemieckie władze w lecie 2024 roku pilnie sprzedały te aktywa, uzyskując około 2,64 miliarda euro w gotówce. Jednak te pieniądze nie zostały bezpośrednio skonfiskowane.

Zgodnie z niemiecką procedurą sądową, przed wydaniem prawomocnego wyroku przez sąd ta ogromna suma w skarbcu prawnie nadal należy do samego oskarżonego, a organy wymiaru sprawiedliwości jedynie przechowują ją na rachunku powierniczym i nikt nie może ruszyć z niej ani grosza.

Jeśli sprawa będzie się przedłużać w długim postępowaniu odwoławczym, nie tylko już spieniężone 2,64 miliarda euro będzie długo wisieć w powietrzu, ale pozostałych kilkadziesiąt tysięcy bitcoinów będzie wręcz nieuchwytnych, ponieważ nie ma żadnego technicznego sposobu, by siłą wydobyć z czyjejś głowy hasło do zimnego portfela.

Ostatecznie, zamiast toczyć w sądzie sprawę o pranie pieniędzy o nikłych szansach na wygraną, lepiej użyć wycofania oskarżenia jako karty przetargowej i kupić od oskarżonego klucze prywatne do tych 40 000 bitcoinów.

Obecnie rzecznik prokuratury generalnej potwierdził przed dpa istnienie tej propozycji, obie strony – oskarżenie i obrona – wciąż za zamkniętymi drzwiami badają warunki, a cała niepewność została odłożona do następnej rozprawy 3 grudnia.

3 grudnia okaże się, jak zakończy się ta wielomiliardowa euro transakcja wolności.